Pisałam już na blogu o przykładach pamiątek, jakie przyszłe mamy zachowują, aby zatrzymać wspomnienie po tym wyjątkowym czasie, jakim jest oczekiwanie na urodzenia dziecka. Było już o zdjęciach i o gipsowych odlewach brzuszków. Dziś chciałabym napisać o najbardziej tradycyjnym sposobie, w jaki można uwiecznić nie tylko swój wygląd, ale i myśli i uczucia, które towarzyszą nam przez cały okres ciąży. Pamiętnik, a raczej dziennik, pomieści wszystkie pomysły, które przychodzą do głowy przyszłej mamie. Jest to bardzo tani, a równocześnie dający nieograniczone możliwości wykazania się pomysłowością, twórczością zarówno literacką jak i plastyczną. Może to być zwykły zeszyt z zapiskami lub kolorowy album wypełniony tekstem, zdjęciami, rysunkami i wszystkim co przyszłej mamie skojarzy się z okresem ciąży, a co można w takim dzienniku zachować. Można też kupić gotowe albumy, w których zaplanowano już miejsce na zdjęcia usg czy na relacje z poszczególnych tygodni.

źródło zdjęcia

Niektóre panie opisują swoje codzienne przeżycia, jak to się zwykle przyjęło w pamiętnikach, inne prowadzą go w formie listów do swojego dziecka.

Jedna z przyszłych mam napisała:

“Prowadzę taki dziennik, w którym piszę listy do swojej córeczki z okresu ciąży, wklejam różne fotki, zdjęcia usg i inne bzdurki. Chcę jej to podarować np.na 18 urodziny, lub gdy sama będzie spodziewała się dzidziusia “

źródło zdjęcia

Pisanie listów do malucha jeszcze przed jego narodzeniem, to także świetny sposób stymulacji prenatalnej. Są mamy, które czytają bajki nienarodzonemu maleństwu, śpiewają lub słuchają wybranych utworów muzycznych, wierząc w pozytywny wpływ takich zachowań na dziecko. Można też i rozmawiać z dzieckiem. A pamiętnik może być takim pretekstem do zainicjowania tych rozmów. Mówimy do dziecka i zapisujemy wszystko.

źródło zdjęcia

O dobroczynnym wpływie takich rozmów w książce na temat psychologi prenatalnej pisze Dorota Kornas - Biela. Psychologia prenatalna zajmuje się rozwojem psychofizycznym dziecka w wewnątrzmacicznej fazie życia (rozwój układu nerwowego, hormonalnego, mięśniowego oraz zmysłów) jako podłożem do późniejszego rozwoju psychicznego i zachowań.

źródło zdjęcia

“Jeśli nie mamy możliwości przeprowadzenia głośnej rozmowy, robimy to w ciszy, w myślach (…). Koncentrujemy wtedy uczucia na dziecku, wyobrażamy je sobie i przemawiamy w myślach do niego, oddychając głęboko i posyłając mu jednocześnie wiele tlenu. A wraz z tlenem - swoja miłość, tkliwość, serdeczność, radość, spokój i troskę.(…) Od momentu, gdy nauczymy się rozmawiać z dzieckiem, nie będziemy mieć poczucia, że tracimy czas, każdą bowiem minutę tzw. straconą można przeznaczyć na myślowy kontakt z maleństwem. Dotyczy to również ojca.”

źródło zdjęcia

“Przedmiot rozmowy z dzieckiem jest dowolny. Możemy mu opowiadać o swoim samopoczuciu, o tym co robimy obecnie, czym się zajmujemy, ci nas cieszy, a co smuci, rodzi obawy, co lubimy, a czego nie, co nam dolega. Możemy też poinformować je o swoich wyobrażeniach dotyczących jago osoby, wyglądu, o swoich oczekiwaniach wobec niego (np. dotyczących płci), o staraniach podjętych na jego rzecz, o porodzie, planach na przyszłość, np. związanych z karmieniem piersią, zabawą.(…)

Tematy rozmów z dzieckiem w ciągu tych dziewięciu miesięcy muszą wynikać z konkretnych sytuacji i wyrażać indywidualne przeżycia.”

Dorota Kornas - Biela “Wokół początków życia ludzkiego” Warszawa 2004 Instytut Wydawniczy PAX

źródło zdjęcia

Na temat pamiątek ciążowych pisałam również w postach:

Ciążowe pamiątki cz. 3 - Profesjonalna sesja zdjęciowa

Ciążowe pamiątki cz. 2 - Gipsowy odlew brzuszka

Ciążowe pamiątki cz. 1 - Video-pamiętnik